Produkty pszczele


Kit pszczeli

Kit pszczeli, zwany także propolisem, jest przypominającym gum, kleistym, żywicznym, termoplastycznym materiałem, którego podstawową substancję pszczoły zbierają z żywicujących pąków i kory drzew: topoli, wierzby, kasztanowca, jodły, świerka i modrzewia. W ulu zostaje ona wymieszana z woskiem i pyłkiem i uelastyczniana za pomocą specjalnej wydzieliny. Kit pszczeli należy do najbardziej skutecznych naturaknych antybiotyków, ma działanie przeciwbakteryjne oraz przeciwwirusowe. Zabija nawet grzyby. Pszczoły stosyją propolis jako budulec do prac remointowych i izolacyjnych. Uszczelniają nim ul, chroniąc się przed przeciągami, wilgocią i mikroorganizmami.


Skład kitu pszczelego

Kit pszczeli sklada się mniej więcej w połowie z żywic i balsamów, zawiera 7,5 - 35% wosku i 18 - 34% innych składników (olejków eterycznych, pyłku kwiatowego i zanieczyszczeń). Nie zależnie od tego, z jakiej części świata pochodzi, jego struktura mikroskopowa pozostaje praktycznie niezmieniona. Propolis zawiera przede wszystkim witaminy z grupy B, lecz także witaminy C i E oraz biotynę. Jest bogaty w pierwiastki śladowe i składniki mineralne, także jako żelazo, miedź, chrom, cynk, mangan, wanad i krzem. Do tego dochodzą śladowe ilości niezbędnych aminokwasów i enzymów. Silnie działanie antybiotyczne jest wywołane m.in. dużą zawartością bioflawonoidów. Te substancje czynne, w medycynie określane jako witaminy P, łagodzą bóle, wiążą toksyny, hamują stany zapalne i wzmacniają układ immunologiczny.

Barwa i fizyczne właściwości propolisu zalężą od regionu pochodzenia i rodzaju roślin. Może mieć on wszystkie odcienie od ciemnożółtego do ciemnobrązowego. Smakuje kwaskowo lub gorzko. Podczas spalania wydzelają się z niego aromaty rozpuszczających się żywic.


Czy wiesz,że:

już Inkowie znali antybiotyczne działanie propolisu.

Właściwości lecznicze kitu pszczelego

Kit pszczeli stosowany jest w:

  • chorobach infekcyjnych wywoływanych przez wirusy (od opryszczki i infekcji grypowych przez zatrucia salmonellą po zapalenie wątroby, malarię, gruźlicę i AIDS)
  • niemal wszystkich rodzajach chorób dróg oddechowych (np. astmy, zapalenia oskrzeli)
  • zapaleniu ucha środkowego i kratani, zapaleniu zatok czołowych i przynosowych oraz innych chorób w obrębie szyi, jamy ustnej i gardła (np. zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie migdałków)
  • stomatologi jako środek przeciw zapaleniu dziąseł i paradontozie, nie tylko dlatego, że działa on przeciwbakteryjnie i dezynfekująco, lecz przede wszystkim dlatego , że niczym "klej" przywiera do leczonych miejsc, a więc ponownie stabilizuje już obluzowane zęby
  • leczeniu chorób skóry (wypryski, czyraki, świerzbiaczkowe zapalenie skóry), zaburzeniach przewodu pokarmowego (zapalenie jelita, nieżyt żołądka, wrzody żołądka, zaparcia) i chorobach ginekologicznych (zapalenie macicy, pochwy i dolegliwości pooperacyjne w ich obrębie), a także stanach zapalnych oczu oraz guzach wywołanych bakteriami, wirusami, osłabieniami układu immunologicznego lub promieniowaniem

Zastosowanie kitu pszczelego

Przygotowanie roztworu propolisu

  • 0,25 litra spirytusu 95%
  • 5 dkg kitu pszczelego

Zalany spirytusem propolis pozostaw na 10 – 14 dni w ciemnym miejscu. Każdego dnia kilka razy wstrząśnij jego zawartością. Po 14 dniach zlej klarowny, brązowo – bursztynowy płyn znad osadu do ciemnej butelki, najlepiej z kroplomierzem. Roztwór jest gotowy.

Należy uważać, gdyż preparat na używanych naczyniach jak i odzieży, pozostawia trudny do usunięcia osad.

Zaleca się przyjmowanie około 15 - 30 kropel na kieliszek letniej, przegotowanej wody. Roztwór propolisu w kontakcie z wodą staje się mleczno-żółtawy, nieprzeźroczysty. Mleczny płyn po prostu wypij.
Można również dawkę kropli przyjąć na łyżeczce cukru i powoli połknąć popijając letnią wodą.

Kurację wzmacniającą wykonuje się przez 1 - 2 tygodnie, 2 - 3 razy dziennie, po czym należy zrobić krótką przerwę, np. 7 dni i powrócić do kuracji. Płukanie gardła praktykuje się do zaniku objawów. W przypadku smarowania wrzodów lub migdałków stosuje się czystą nalewkę, której niewielką ilość wciera się np. pędzelkiem. Przy takim użyciu należy postępować ostrożnie, by nie podrażnić zbytnio smarowanego miejsca.

Maść propolisowa

5% maść propolisową do użytku zewnętrznego uzyskuje się poprzez odparowanie 50ml wyciągu propolisowego do konsystencji półpłynnej, wstawiając zawartość do naczynia z gorącą wodą o temperaturze do 60°C. Zagęszczony wyciąg w ilości 5g miesza się z 95g wazeliny lub lanoliny i maść jest gotowa do żytku.

Ulotka do pobrania


Janikowa Barć